تکامل توزیع توکن

مقاله ترجمه شده از وبلاگ Coinlist به شما کمک می کند تا مروری بر مدل های توزیع توکن داشته باشید.

تنها در چند سال از عصر نوپای خود، صنعت کریپتو مجموعه‌ای از مدل‌های توزیع توکن جالب در حال تکامل را ایجاد کرده است که توجه سرمایه‌گذاران را به خود جلب می‌کند. به یاد داشته باشید که چگونه ICO ها بازار را تکان دادند، اما قبل از روند IEO یا اخیراً مزرعه توکن ها نیز باید محو می شدند.

مقاله ترجمه شده از وبلاگ Coinlist به شما کمک می کند مروری بر مدل های توزیع توکن از استخراج اولین بیت کوین تا روندهای اخیر مانند کشاورزی و ... داشته باشید.

2009: استخراج بیت کوین

در سال 2009، ساتوشی ناکوموتو سیستم ماینینگ بیت کوین را طراحی کرد تا عرضه توکن را بین حامیان شبکه توزیع کند که طراحی Nakamoto تضمین کرد که اکثر شرکت کنندگان، اگر نه همه، این شبکه قادر خواهد بود برای حمایت از اجماع، بیت کوین کسب کند. 

در حالی که او می‌توانست آینده یک جنگ سخت‌افزاری همیشه در حال تکامل را پیش‌بینی کند، هدف اولیه او جذب هرچه بیشتر افراد به شبکه برای اطمینان از تخصیص کافی سهامداران بود.

2013 -2017: فروش ICO و SAFT

تقریباً در این زمان، ICOها به عنوان روشی جدید برای راه اندازی یک پروژه جدید بلاک چین و توزیع توکن های پروژه ظاهر شدند. سرمایه‌گذاران علاقه‌مند توانستند با کمک BTC به توسعه‌دهندگان اصلی در ازای توکن‌های پروژه، از راه‌اندازی یک پروژه جدید حمایت کنند.

اولین پروژه ای که از این مکانیسم استفاده کرد Mastercoin در سال 2013 بود. سپس اتریوم به سرعت از استراتژی Mastercoin در سال 2014 پیروی کرد و در 12 ساعت پس از پیش فروش بیش از 2700 بیت کوین جمع آوری کرد.

میلیاردها دلار در طول سال‌های 2017 و 2018 (و تا امروز ادامه دارد) به سمت پروژه‌های مبتنی بر اتریوم و همچنین بلاک چین‌های جدیدی که برای رقابت با خود اتریوم طراحی شده‌اند، سرازیر شد.

کیفیت ICOها و پروژه ها بسیار متفاوت است. برخی از پروژه های 2017 به رشد و توسعه خود ادامه می دهند، در حالی که برخی دیگر مرده اند و بسیاری از آنها تقلب آشکار هستند. بسیاری از پروژه‌ها از ICOهای سبک اتریوم به رویکردهای تنظیم‌شده‌تری نسبت به SAFT (توافقنامه ساده برای توکن‌های آینده) منتقل شده‌اند. 

CoinList و Protocol Labs SAFT را توسعه دادند تا به سرمایه گذاران معتبر اجازه دهد در فروش توکن شرکت کنند، اما بسیاری از پروژه های دیگر با جمع آوری وجوه خصوصی از طریق سهام یا سایر ابزارها در بازار خصوصی از فروش عمومی به طور کلی اجتناب کرده اند.

2018: IEO و Airdrop

برخلاف ICO که در ابتدا به عنوان یک مکانیسم غیرمتمرکز جمع‌آوری سرمایه تصور می‌شد، یک IEO توسط یک صرافی ارز دیجیتال از طرف پروژه مدیریت می‌شود که به دنبال جمع‌آوری سرمایه همراه با فهرست‌بندی در صرافی است. 

بسیاری از پروژه های توکن این را فرصتی برای اطمینان از نقدینگی توکن پس از راه اندازی می دانند، در حالی که صرافی ها آن را فرصتی برای پاداش دادن به مشتریان وفادار خود از طریق توزیع می دانند.

پروژه باید هزینه لیست را به همراه درصد توکن های فروخته شده در طول IEO بپردازد . در ازای آن، توکن‌ها در پلتفرم‌های صرافی فروخته می‌شوند و پس از پایان IEO فهرست می‌شوند. IEO ها فقط در صرافی های خارج از ایالات متحده وجود دارند، و در حالی که IEO ها تا حدی از بین رفته اند، آنها همچنان در Binance و سایر صرافی های آسیایی وجود دارند. 

پروژه‌هایی مانند Matic و Injective (که برای اولین بار در CoinList Seed ظاهر شدند) از اثرات شبکه صرافی‌های رمزنگاری برای جذب مخاطبان زیادی در طول رویدادهای توزیع توکن خود استفاده کرده‌اند.

2019: حراج

با موارد فوق، قیمت توکن ثابت است. با این حال، در حدود سال 2019، CoinList یک مکانیسم حراج هلندی را برای تسهیل کشف قیمت منصفانه‌تر و دقیق‌تر معرفی کرد. 

در یک حراج هلندی، فروشنده برای هر توکن قیمت اولیه را تعیین می کند و سپس توکن از بالاترین قیمت به پایین ترین قیمت فروخته می شود. شرکت‌کنندگان برای تعداد توکن‌هایی که می‌خواهند بخرند پیشنهاد می‌دهند و حداکثر قیمت را برای هر توکنی که مایل به پرداخت هستند ارائه می‌کنند. به هر شرکت کننده تخصیص تضمین می شود، تا زمانی که قیمت آنها بالاتر از قیمت تسویه باشد.

دو پروژه معمولی این تخصیص، Celo و Solana، مشارکت کاربران را از 130+ کشور دریافت کرده‌اند.

2020: استخراج نقدینگی (کشاورزی)، سهامداران و فروش جامعه

در دوازده ماه گذشته شاهد نوآوری هایی در نحوه توزیع توکن ها بوده ایم. از Stakedrops مانند NuCypher و Oasis گرفته تا فروش در جامعه از Near و Flow.

با این حال، بسیاری از پروژه‌ها، به‌ویژه در بخش DeFi، به‌کلی از فروش توکن صرفنظر کرده و در عوض با کلاس جدیدی از مدل توزیع آزمایش می‌کنند. پیشرو در این راه Compound است، همراه با چندین پروژه DeFi که توکن های خود را به طور مستقیم در دست (کیف پول) کاربران راه اندازی و توزیع کرده اند. Uniswap، 1 اینچی، Compound با هم بیش از 1 میلیارد دلار رمزنگاری شده را برای کاربران خود در سال 2020 منتشر کردند، در حالی که استفاده را تشویق کردند و به کاربران در حکمرانی صدایی دادند.

شایان ذکر است که بسیاری از مکانیسم‌های توزیع توکن در DeFi شامل یک جزء جمع‌آوری سرمایه نمی‌شوند، در عوض بر توزیع به کاربرانی تمرکز می‌کنند که ارزشی برای شبکه (نقدینگی) فراهم می‌کنند. 

با این حال، این روند بدون مشکل نیست، همانطور که آندره کرونیه از سالانه فاینانس در سخنرانی خودخوانده خود که هفته گذشته در فضای مجازی منتشر شد، اشاره کرد: "ارزش شما فقط به اندازه نماد شما است. توکن ها افزایش می یابد؟ شما یک پروتکل عالی ایجاد کردید که آینده امور مالی است، بلاه بلا. مشکل توکن؟ شما کلاهبردار، پروژه جعلی، برنامه نویس بد و غیره هستید.»

2021: IDO و نوع استخراج نقدینگی

سال 2021 اولین سال DeFi است، بنابراین یک مدل سریال از IEO متولد شد که IDO - Initial DEX Offering است. در آن، شما در خرید توکن‌های پروژه از پلتفرم‌های غیرمتمرکز جمع‌آوری کمک مالی بدون مقررات بیش از حد مانند کف CEX شرکت خواهید کرد.

ای�� روش توسط بسیاری از پروژه ها ترجیح داده می شود زیرا در دسترس بودن، سهولت اجرا و کاربران احساس راحتی در مشارکت دارند. اما به همین دلیل، IDO نیز شروع به نمایش بسیاری از پروژه های کلاهبرداری کرد.

در مورد استخراج نقدینگی، این رویکرد تا پایان سال 2021 ادامه خواهد داشت. اما بسیاری از تحریفات جالب در اینجا وجود دارد، که دیگر به سادگی به یک هدف خاص مانند Uniswap یا 1 اینچ نمی رسیم، بلکه به این صورت است:

• عطف به ماسبق برحسب حجم تراکنش: ارزش مشارکت (حجم مبادله، چندین بار مبادله، ...) متناسب با پاداشی است که کاربر دریافت می کند.
• عکس فوری خارج از زنجیره: یک عکس فوری از موجودی دارایی، فعالیت خاص خود بگیرید (1000 نفر اول مانند توییتر، به چت در Discord بپیوندید، ...)، سپس پروژه برای این افراد airdrop خواهد شد.
• جوایز اختصاص داده شده: یک مثال خوب از این، Airdrop، Synthetix، و غیره Terra است. جوایز در یک دوره زمانی طولانی پرداخت می شوند، نه یک بار.
• Model of Curve: این نیز یک روش نسبتاً محبوب برای انجام کارها امروزه است که از Curve مشتق شده است. به طور خاص، هر چه مدت زمان بیشتری توکن پروژه را قفل کنید، پاداش بیشتری دریافت خواهید کرد. این روش توسط Astroport، Sushi و غیره در حال استفاده است.

خلاصه

از طریق مقاله، می‌توانید انواع روش‌های توزیع توکن‌ها را مشاهده کنید، که نه تنها از طریق توکن دیگری (BTC، ETH، USDT) در قالب فروش خصوصی/پیش فروش فروخته می‌شود، بلکه کاربران را ملزم می‌کند که به طور مثبت «پوست در بازی» را انجام دهند. .

اگر "پوست در بازی" در ابتدا فقط از محصول استفاده می کرد، پروژه ها همچنین استانداردهای ارزشمندتر شدن توکن های خود را افزایش می دهند، مانند افزایش مبلغ سوآپ، اهدا از طریق Gitcoin و غیره.

به نظر شما بهترین راه برای تخصیص توکن چیست؟ در آینده، پروژه ها از چه شکلی استفاده خواهند کرد؟ نظرات خود را در زیر به اشتراک بگذارید